Bu ağaçlıkların çoğu, %20'yi aşan dik yamaçlarda veya tam mekanizasyonun teknik veya ekonomik olarak mümkün olmadığı düşük yoğunluklu plantasyonlarda yer almaktadır. Sektör ayrıca oldukça parçalanmış olup, İspanya kırsalında küçük aile işletmeleri tarafından domine edilmektedir .

Önerge, daha güçlü doğrudan ekonomik destek, geleneksel ağaçlık alanlara özel olarak uyarlanmış politikalar, bunların sosyal ve çevresel değerinin tanınması ve sektörün rekabet gücünü artırırken kırsal alanların terk edilmesini önlemeyi amaçlayan önlemler çağrısında bulunuyor.

Bu girişim, aylar süren yetiştiriciler ve sektör örgütlerinin seferberliğinin ardından geldi. Jaén'deki San Vicente kooperatifinin başkanı ve yeni Geleneksel Zeytinlik Derneği'nin destekleyicilerinden biri olan José Gilabert, verdiği demeçte , geleneksel üreticilerin endüstriyel modellerle "çatışma" arayışında olmadıklarını, ancak yoğun tarımın "yolumuzu ve fiyatlarımızı belirlemesini" istemediklerini söyledi.

Tartışma sırasında, destekleyici gruplardan milletvekilleri, zeytinyağı sektöründe giderek artan bir dengesizliğe dikkat çekti. Endüstriyel zeytinlikler otomasyon ve mekanizasyon yoluyla verimliliği en üst düzeye çıkarırken, geleneksel zeytinlikler yüzlerce kırsal belediyede en büyük istihdam kaynaklarından biri olmaya devam ediyor.

Senatör Javier Sanz Serna, komisyon tartışması sırasında, “Yamaçları ve tarihiyle dağlık bir zeytinliğin, düz, endüstriyel bir plantasyonla aynı kurallar altında rekabet etmesini talep edemeyiz” dedi. “Hükümet şimdi somut yardımlarla harekete geçmezse, sadece ağaçları kaybetmeyeceğiz; binlerce hektarlık alanın terk edilmesine ve kırsal kesimimizin kalbinin boş kalmasına da imza atmış olacağız.”

Tartışma sırasında sektör temsilcileri, geleneksel zeytinliklerin, özellikle mekanizasyonun sınırlı olduğu dağlık veya dezavantajlı bölgelerde, süper yoğun sistemlere göre hektar başına dört kata kadar daha fazla istihdam yaratabileceğini belirtti. Aynı temsilcilere göre, Jaén gibi önemli üretim bölgelerinde zeytin sektörü, tüm tarımsal iş günlerinin yaklaşık yüzde 40'ını oluşturuyor.

Normal üretim koşulları altında, sektör kuruluşları, mekanize edilemeyen dağlık bölgelerdeki ağaçlıkların maliyetlerinin, aşırı yoğun ağaçlandırmalara göre yaklaşık iki kat daha yüksek olabileceğini tahmin ediyor.

Zeytin Belediyeleri Birliği (AEMO), geleneksel zeytinliklerin çevresel ve sosyal değerlerini tanıyan kamu politikaları olmadığı sürece, yüksek düzeyde mekanize edilmiş plantasyonlarla ekonomik olarak rekabet edemeyeceği konusunda defalarca uyarıda bulundu.

Küçük Çiftçiler ve Hayvancılar Birliği (UPA) zeytinyağı sekreteri Cristóbal Cano, Senato girişimini memnuniyetle karşılarken, daha güçlü doğrudan destek olmadan birçok geleneksel zeytin yetiştirme alanının terk edilme riskiyle karşı karşıya olduğu konusunda uyardı. Cano, geleneksel zeytinliklerin kırsal toplulukları desteklediğini ve hassas Akdeniz bölgelerinde erozyon ve orman yangını risklerini önlemeye yardımcı olduğunu defalarca savundu.

Üretici örgütleri ayrıca mevcut Ortak Tarım Politikası yapılarının ve su tahsis sistemlerinin, küçük ve orta ölçekli geleneksel üreticilere kıyasla büyük endüstriyel çiftlikleri orantısız bir şekilde desteklediğini savundu .

Öneriyi destekleyenler ayrıca, geleneksel koruların toprak erozyonunu önlemede, biyolojik çeşitliliği korumada ve çölleşme ve orman yangınlarına giderek daha fazla maruz kalan Akdeniz bölgelerindeki kırsal toplulukları desteklemede önemli bir rol oynadığını vurguladılar .

Onaylanan metin ayrıca hükümeti, Avrupa Birliği Ortak Tarım Politikası çerçeveleri içerisinde bu çevresel ve sosyal faydaları tanımaya, özellikle de Ortak Tarım Politikası fonlarının daha hedefli bir şekilde tahsis edilmesine çağırıyor.

Önerge mevzuatı hemen değiştirmese de, oy birliğiyle alınan karar, İspanyol politika yapıcıları üzerinde geleneksel zeytinliklerin yalnızca endüstriyel şartlarda mı rekabet etmesi gerektiği yoksa kırsal İspanya'da oynadıkları daha geniş çevresel ve sosyal rol nedeniyle mi tanınması gerektiği konusunda artan bir baskıyı yansıtıyor.